De woonkamer ligt behoorlijk overhoop. Bij het vrijmaken van een muur zie je pas weer hoeveel rotzooi er in een huis aanwezig is. Dus was het verschuiven - en daaran voorafgaande leeghalen - van kasten een mooie gelegenheid weer eens flink op te ruimen.
Alleen zorgt dat ook voor vervelende dingen. Je bekijkt een aantal mapje en plastic zakjes met handleidingen van tv en videorecorder en komt dan onverwachts een mapje met kaarten en brieven aan Yvonne tegen. Het opruimen van mij niet veel zeggende spullen, waar Yvonne wel sterk aan hechtte is noodzakelijk maar emotioneel. Ik realiseer me dan ook dat dit een stap is om mijn verdere leven in te richten, en dat moet allemaal niet te rigoureus. Ik ben trots op me zelf dat ik dit allemaal doe en voor elkaar krijg, maar mis ook het delen met mijn maatje van de blijheid over de nieuwe tuin.
Ik heb vandaag een vrije dag genomen om eens rustig een aantal van die vernieuwingen te verwerken en op mijn gemakje verder te gaan met opruimen, zonder onder druk van te weinig tijd beslissingen te nemen waar ik nog niet aan toe ben.
Op de achtergrond zingt Roosbeef: Boerderij
Laat een reactie achter