Stoelelende

Ik zit wel eens achter mijn computer.
Soms.
Ik heb daartoe een tafel in de keuken staan met een grote gemakkelijke bureaustoel.
Een keurig ARBO goedgekeurde stoel met vijf voetjes.

En vijf wieltjes.
Alleen die stoel, die mag mij niet. Hij laat af en toe een wieltje los. En als ik dan even ga verzitten, dan donder ik dus bijna op de harde keukenvloer. En omdat het een draaistoel is val ik ook elke keer nog eens een andere kant uit.
De laatste tijd wordt het erger. Het wieltje houdt het niet meer. En ik donder dus nu een paar keer per dag bijna op de vloer.
Vanmorgen heb ik die wieltjes geamputeerd, maar toen zat ik als een debiel een centimeter of tien te laag. Ik kon nog maar net over de rand van de tafel naar mijn beeldscherm kijken.
Morgen gaat de stoel op de vuilnisbelt en ga ik een nieuwe kopen.
Weer met wieltjes.

Straks heel voorzichtig op staan.