Op de rem

Zondag kwam de schilderbuurvrouw even langs. Ik had een foto van haar dochter op foamboard geplakt en ze kwam even naar de affe fotomuur kijken. Terloops vroeg ze of ik al een idee had wanneer we de rest van de kamer konden gaan schilderen. Ik heb haar verteld dat ik daar wel even over zou denken.
Dat heb ik gedaan, en ben tot de conclusie gekomen (die ik al eerder ook had getrokken) om dat maar even uit te stellen. De afgelopen weken is er behoorlijk wat veranderd in en rond het huis, en daar moet ik toch stevig aan wennen. Het is bizar en ook weer niet, als ik kijk hoe ik reageer op deze veranderingen. Ik ben er blij mee, erg blij, maar toch geeft het een heel raar gevoel. Ik ben vandaag in een forse dip geschoten en doe het maar ff kalm aan met veranderingen.
Begin mei heb ik maar een weekje vrij gepland om op mijn gemak te gaan genieten van alles wat anders is en het rustig op me in te laten werken.
Daarna zien we wel weer verder.