Brok in mijn keel

Ik zit met een brok in mijn keel te kijken naar de beelden uit Noorwegen. Het is een gemeenschap, die gebaseerd is op openheid, vertrouwen en solidariteit. Juist daar komt zo'n terroristische actie dubbel hard aan. Dat maakt het niet erger dan een bom aanslag in Noord Ierland of Irak, maar het dreunt harder en langer door.
Uit de beelden die ik nu zie hou ik een gevoel over dat die gek precies het tegenovergestelde bereikt dan wat zijn bedoeling was, de saamhorigheid groeit alleen maar.
Als ik die knaap dan glimlachend in een auto zie zitten, komt ook bij mij de vraag op hoe je zo iemand nu straft. Er is volgens mij geen passende straf, ook de doodstraf is eigenlijk - als je het al zou willen - te mild.
Ondertussen is bij zo'n 90 gezinnen de pleuris uitgebroken, omdat er ook in dat vriendelijke Noorwegen mensen rondlopen die vinden dat dood en verderf een geoorloofd middel is om gelijk te krijgen.
Ik zit met een brok in mijn keel.