Vandaag was het een prachtige herfstdag, een graad of 15, grauwe lucht, regen of motregen. Ik heb erg de neiging gehad de kachel maar aan te zetten, maar heb aan die verleiding moedig weerstand geboden.
Om de gedachten wat te verzetten en te voorkomen dat ik de hele dag voor de tv zou hangen, heb ik me maar bezig gehouden met wat fotografie. Dat doet ie anders nooit hoor.
Ik ben - eindelijk - aan de slag gegaan met de foto's van onze reis naar Barcelona. Het is altijd weer leuk om met foto's aan de slag te gaan. Alleen in dit geval betekent dat, dat ik ook weer foto's van Yvonne tegen kwam. En dan is het toch schrikken. Ik heb me nooit gerealiseerd hoe ziek ze toen al was, je ziet in een van dag tot dag leven eigenlijk niet hoe ze toen al was opgevreten door de kanker. Dat maakt het alleen maar meer bijzonder dat ze de reis naar Barcelona heeft gemaakt, en een half jaar later nog de voorbereidingen voor de reis naar Istanboel trof.
Het was een keisterk wijf in een prachtige stad.
Op de achtergrond zingt Van Dik Hout een prachtige vertolkong van Dylans Make you feel my love:
Laat een reactie achter