Het was eigenlijk wel een soort van verrassing toen ik vanmorgen de wurgband van mijn arm haalde en de arm gewoon aan mijn romp bleef zitten. En dat alles na een nacht waarin je elk uur de pomp van die bloeddrukmeter als een wekker uit het raam wilde gooien, maar het ding als een boemerang terug kwam, omdat ie met een flexibele rubber slang aan het marteltuig om mijn arm vastzat.
Ofwel, vanmorgen ben ik soort van slaapwandelend naar Rotterdam gereden, heb daar met twee handen (!) een forse kop koffie gepakt om monter aan het werk te gaan.
Ik vind dat ik nu genoeg de grote jongen heb uitgehangen en ga lekker naar bed.
Geen wekker.
Jippie
Laat een reactie achter