Bekrompen

Ik ben blij ben mijn foto's van de Kelten uit Oude Tonge. En uit de reacties valt te lezen dat ook de Kelten er tevreden over zijn.
Toen ik zaterdag tussen het fotograferen door een praatje met de mannen maakte vertelde de een, dat hij zijn kilt bijna altijd droeg, alleen 's-winters kan het te koud zijn. Eigenlijk was ik best wel een beetje jaloers op hem, want ik jaren geleden al eens de gedachte over een kilt laten gaan, maar ik ben er eigenlijk te bescheten voor om zo'n ding te dragen. Deze kerel heeft daar dus schijt aan en doet het gewoon omdat, zegt hij, het super comfortabel is.
Toen ik vandaag aan deze en gene de foto's liet zien, kwam er op dat verhaal toch wel een reactie als, je kunt je ook laten ombouwen tot vrouw als je een rokje wilt dragen, of je moet wel van het potje zijn om er zo bij te lopen. Dit toont dan maar weer eens de bekrompen geest: als het niet is zoals wij het doen, is het niet goed. We staan bij het minste of geringste klaar met ons vingertje in de lucht. We zijn en blijven gewoon een volkje van wat de boer niet kent dat vreet hij niet.
Ondertussen ga ik wellicht toch eens op zoek naar een kiltenleverancier met mijn maat.