Toen ik vanavond thuis kwam en de auto in de garage wilde zetten hoorde ik twee meiskes Hallo Willem roepen. Het waren de buurmeisjestweeling die op hun fietsen om de hoek kwamen zeilen.
Na wat inleidend heen en weer gepraat vroeg tweeling 1 me: Is jou kat dood? Ze lopen overdag vaak langs en zagen dan Eek op de bankleuning liggen. Kennelijk hadden ze hem een tijdje gemist. Ik vertelde dat Eek dood is.
Toen vroegen ze of ik een Mamma heb. Ja, antwoordde ik. En op de vraag waar zij woont moest ik ook weer antwoorden dat mijn Mamma dood is.
De vervolgvraag was naar mijn Pappa, en toen ik hun vertelde dat die ook dood is, vroeg tweeling 2 me of ik nu alleen ben. Ja antwoordde ik.
Maar Tweeling 1 kwam toen met het echte troostende antwoord: Er wonen toch heel veel mensen op de wereld. Dan ben je toch niet alleen.
't Is jammer dat je kind moet zijn om zo'n conclusie te trekken en dat je als groot mens vergeet zo te denken.


Laat een reactie achter