Topsport

Vandaag zag ik hem weer op een poster langs de weg: Kanker is topsport.
Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik hier nu mee moet. Deze stichting wil organiseren dat mensen die tegen kanker behandeld worden goed sportfaciliteiten hebben om hun lichaam in een zo goed mogelijke conditie te krijgen om de behandeling te doorstaan. Er zit iets dubbels in, een goede conditie is altijd goed, en ik ben er van overtuigd dat een goede conditie tijdens behandeling tegen kanker een goed hulpmiddel is. Aan de andere kant zit het ook een beetje in de sfeer van de strijd tegen kanker winnen. Daar zit dus mijn dubbel gevoel, je diskwalificeert met zo'n uitspraak de mensen die de strijd niet winnen. Kanker overwin je niet, je hebt mazzel als de behandeling aanslaat, je hebt vette pech als dat niet gebeurd. Dat heeft niets met strijd te maken, maar met aanslaande geneesmiddelen. De strijd, goede moed of wilskracht is hoogstens een goed hulpmiddel om die ellendige behandelingen te doorstaan.
Ik hoor (jammer genoeg) te veel van die strijdvaardige verhalen, van mensen die kanker hebben overleefd, ik hoor niet de verhalen over de vele (veel te vele) mensen die kanker niet hebben overleefd.