Tsja, klinkt allemaal heel indrukwekkend zo'n titel. Je zou er bijna een foto van maken.
O, nee, vanavond is een fotovrije avond.
Goed de uitleg:
Vampieren is mijn bijnaam voor de verpleegsters die met grote regelmaat een of meerdere buizen bloed bij me aftappen. En omdat in Marokko niet alleen mijn ingewanden van slag waren, maar ook mijn bloedwaardes - mijn bloed was net zo te dun als mijn ontlasting - moet de boel weer worden ingeregeld. En dat betekend dus voorlopig een wekelijks bezoek aan de vampieren.
Aan het einde van de dag wachtte mij een volgende naald, de griepprik. Dat ging gelukkig vlot, de afgelopen jaren moest ik me mengen tussen hordes oude van dagen die niet kunnen parkeren, maar vanavond zaten die lui kennelijk nog aan de bloemkool met een bal gehakt.
Diep geraakt heeft dan weer niets met die naalden te maken, maar met één minuut muziek in DWDD. Geen snoeiharde rock of verwarrende jazz deze keer. Er wordt gesproken over de Canto Ostinato, een muziekstuk waar ik nog nooit van had gehoord. Maar toen er vervolgens een fragment van een minuut werd gespeeld, kwam dat bij me binnen als maar zelden gebeurt. Mooi, mooi, mooi. Heb hem dus gelijk gekocht.
Laat een reactie achter